Śpiące kury

Śpiące kury

Śpiące kury

To historia niebywała
Mówi o tym wioska cała
Coś się dzisiaj kurom stało –
Spać się kładły, gdy świtało…

Wczoraj, gdy dzień dobiegł końca
I nie było widać słońca
Kury poszły do kurnika
Kogut też, on drzwi zamykał

Poszły zgodnie, w jednym rzędzie
Każda siadła na swej grzędzie
Do snu szybko się skuliły
Kogut usnął razem z nimi

A gdy rano: kukuryku!
Słychać było już w kurniku
Kury z niego wyjść nie chciały
Wszystkie smacznie nadal spały

Co się dzieje? Kogut pyta
Nie chcą wstawać? Przecież świta?
Może czymś się zaraziły
I nie mają na nic siły?

Martwi kogut się o kury
Z nerwów dziobie swe pazury
Choć pociesza go pies, owce
Boi się, że będzie wdowcem

Kogut tracił z nerwów siły
Gdy się kury obudziły
I, choć było już południe,
Kury czuły się przecudnie

Tak naprawdę to nikt inny
Tylko kogut jest tu winny
To przez niego – katar złapał,
Spać nie mogły, bo tak chrapał

Poprzedni wiersz
Następny wiersz

Marek Wnukowski

Wiersze dla Dzieci

Autor wiersza.

LEAVE COMMENT

@ 2015 Wnukowski-Developed By Bembenek