Rozalia się żali

Rozalia się żali

Rozalia się żali

Posłuchajcie o Rozalii
Chodzi tylko i się żali
Słuchać jej wręcz niepodobna
Trzeba nerwy mieć ze stali

Słońce świeci, już narzeka
Gdy deszcz pada też się wścieka
Klnie i wciąż jest rozzłoszczona
Drażni tylko wciąż człowieka

W barze była zupa słona
Kogut rano piał jak wrona
Łóżko skrzypi, spać nie może
Zawsze czymś jest rozdrażniona

Wróble jakieś takie małe
Koty wiecznie są ospałe
Pies jej łapy nie chce podać
Hałas w lesie robią drwale

Lekarz leki złe przepisał
Słynny skoczek źle się spisał
To be, to fu, tamto też fe,
Obraz w kuchni krzywo wisiał

Chodzi, kwęka i pomstuje
Karci, ględzi, krytykuje
Choć samotną jest staruszką
Nikt jej jednak nie żałuje…

Poprzedni wiersz
Następny wiersz

Marek Wnukowski

Wiersze dla Dzieci

Autor wiersza.

LEAVE COMMENT

@ 2015 Wnukowski-Developed By Bembenek