Kuba w nosie dłubie

Kuba w nosie dłubie

Kuba w nosie dłubie

Posłuchajcie o Jakubie,
Który wiecznie w nosie dłubie
Gdy go spytasz : czemu dłubiesz?
Odpowiada: bo tak lubię!

Ledwo z łóżka rano wstanie,
Zanim jeszcze zje śniadanie,
Już do nosa wpycha palce
Już zaczyna się dłubanie

Palcem kręci, wierci, stuka
Czegoś pewnie w nosie szuka?
Czasem, kiedy się zapomni,
Pcha do nosa nawet kciuka

Kuba dobrych rad nie słucha
Wciąż do nosa pcha palucha
Jak tak będzie dalej dłubał
Może przepchać się do ucha…

Już raz, kiedyś, od dłubania
Nos mu urósł, spuchł jak bania
Później męczył się i cierpiał
Kiedy przyszło do kichania

Dłubać w nosie się nie brzydzi,
Nawet tego się nie wstydzi,
Choć się śmieją z niego wszyscy,
Każdy sobie z niego szydzi

Może w nosie ma robaki?
Może tam się gnieżdżą ptaki?
Nikt się z Kubą nie chce bawić,
Brzydzą Kuby się dzieciaki

Poprzedni wiersz
Następny wiersz

Marek Wnukowski

Wiersze dla Dzieci

Autor wiersza.

1 Comment

plazma33

26 marca, 2018 at 2:26 pm

Super! Nie chcę się powtarzać, ale naprawdę świetnie Pan pisze. Mądry wiersz z puentą, zabawnie przedstawiony.

LEAVE COMMENT

@ 2015 Wnukowski-Developed By Bembenek